 |
| ഇതായിരുന്നില്ല ആ പാലം എങ്കിലും |
ദിവാനായിരുന്ന ഷണ്മുഖം ചെട്ടിയുടെ മിടുക്കന് കാലത്ത് വെട്ടിയുണ്ടാക്കിയതാണ് കൊച്ചിയിലെ ഉള്നാടന് തോടുകള് എന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഒരു തെങ്ങിന്റെ ഉയരത്തേക്കാള് വീതി പല തോടുകള്ക്കും ഇല്ല. സുലഭമായ തെങ്ങുകള് കൊണ്ട് പാലമിടാനുള്ള സൌകര്യം കണക്കിലെടുത്തായിരിക്കണം അത്.
സ്കൂളുള്ള ദിവസങ്ങളില് സ്കൂള് വിട്ടു വന്നാല് ഒരിയ്ക്കലും ഒഴിവുദിവസങ്ങളില് പല തവണയും പാലം കടന്ന് ഞങ്ങളിലാരെങ്കിലും അങ്ങോട്ടോ ഇങ്ങോട്ടോ കളിയ്ക്കാനോടും. അങ്ങനെയുള്ള ആ കുട്ടിക്കാലത്തു തന്ന പട്ടത്തെ പറമ്പിലെ രണ്ട് വലിയ സര്പ്പക്കാവുകള് പരിചയമായി. അതിലൊരെണ്ണം തോടിനോട് ചേര്ന്ന്, ഞങ്ങളുടെ വീടിനോട് വളരെ അടുത്തായിരുന്നു. എന്നും സന്ധ്യയ്ക്ക് വിളക്കുകൊളുത്തി കാട്ടുമ്പോള്, അസ്ഥിത്തറയിലും തുളസിത്തറയിലും വിളക്കുവെച്ചു കഴിഞ്ഞാല് തോടിനപ്പുറത്തെ സര്പ്പക്കാവ് നോക്കി വിളക്കുയര്ത്തിക്കാട്ടി അച്ഛമ്മ വിളിക്കും - സര്പ്പത്താമ്മാരേ... ഞങ്ങളുടെ പറമ്പില് സര്പ്പക്കാട് ഇല്ലായിരുന്നു.
പട്ടത്തെ പറമ്പില് എവിടെ വേണമെങ്കിലും കളിയ്ക്കാമായിരുന്നു. പക്ഷേ സര്പ്പത്തിന്റെയടുത്തേയ്ക്ക് മാത്രം പൊയ്ക്കൂടാ. എന്നാലും ലോകം മുഴുവന് നിശബ്ദമായി മയങ്ങുന്ന ഉച്ചത്തെ ചില രണ്ടേമുക്കാല് നേരങ്ങളില് അതിനടുത്തേയ്ക്ക് ഞങ്ങള് നടന്നുചെന്നു. ഇല്ല, ഒരിയ്ക്കലും ഒരു പാമ്പിനെ കണ്ടിട്ടില്ല. എങ്കിലും രണ്ടാള് ഉയരത്തിലുള്ള വലിയ ചിതല്പ്പുറ്റുകളും അപരിചിതമായ മരങ്ങള് കൂട്ടം കൂടി നിന്നുണ്ടാക്കുന്ന കടും പച്ച ഇരുട്ടും തണുപ്പും മൂലം ബഹുമാനം കലര്ന്ന ഒരു ഭയം എപ്പോളും തോന്നിയിരുന്നു.
സര്പ്പത്താമ്മാരെപ്പറ്റി രഘു പല കഥകളും പറഞ്ഞിരുന്നു. അതിലൊരെണ്ണം ഇപ്പോളും
ഓര്മയുണ്ട്. സര്പ്പത്തിന്റെ നടുവില് വലിയൊരു കറുവമരമുണ്ട്. കറുക എന്നാണ് അന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നത്. അതിന്റെ അച്ചടിപ്പേര് ഇലവര്ങ്ഗം - cinnamon
- എന്നാണെന്നും കറുവപ്പട്ട എന്നാണ് അതിന്റെ സ്പൈസി തോല് അറിയപ്പെടുന്നതെന്നും പിന്നീട് അറിഞ്ഞത് നാടന്വാക്കുകളില് നിന്നും പൊതുമലയാളത്തിലേയ്ക്കുള്ള അധഃപതനമായാണ് കാണുന്നത്. ഇപ്പോള് കറുക എന്നെഴുതാന് ധൈര്യം പോര. അങ്ങനെ എഴുതിയാല് അതേ പേരുള്ള പുല്ലുമായി വായിക്കുന്നവര് കണ്ഫ്യൂസ്ഡ് ആകുമോ എന്നു ഭയം. കൊള്ളി, കിഴങ്ങ്, ചീനി, പൂളയെ കപ്പ കപ്പ എന്നു മാത്രം വിളിക്കുന്ന മലയാളിവത്കരണത്തിന്റെ ഭാഗമായുണ്ടായ പതനം.]
സര്പ്പക്കാടിന്റെയുള്ളിലെ കറുവയായതുകൊണ്ട് അതിന്റെ തൊലി ഉപയോഗിക്കാനെടുത്തിരുന്നില്ല. അതിന്റെ താഴ്ന്ന കൊമ്പുകളില് നിന്നും ഇലകള് പറിച്ചു തിന്നാന് കൊതിയ്ക്കുമ്പോളൊക്കെയും രഘു വിലക്കിയിരുന്നത് ആ കഥ പറഞ്ഞിട്ടായിരുന്നു. ഒരു രാത്രി കള്ളന് വന്ന് ആ വലിയ കറുകയുടെ തൊലി മുഴുവന് ഉരിഞ്ഞുകൊണ്ടു പോയെന്ന്. പക്ഷേ പിറ്റേന്ന് ഉച്ചയാകും മുമ്പ് തോളത്ത് ആ കറുവപ്പട്ട ചാക്കും ചുമന്നു കരഞ്ഞുവിളിച്ച് അയാള് വന്നുപോലും. അയാള്ക്ക് സഹിക്ക വയ്യാത്ത മേലുവേദനയായിരുന്നുവത്രെ. കട്ട മുതലിനെപ്പറ്റി ആരോടോ പറഞ്ഞപ്പോള് ഓടിച്ചെന്നു സര്പ്പത്താന്മാരോട് മാപ്പു പറയാന് അഡ്വൈസ് കിട്ടിയതു കേട്ടാണ് അയാള് വന്നിരിക്കുന്നത്. അയാള് ആ ചാക്ക് സര്പ്പത്താന്മാര്ക്ക് വിളക്കു കത്തിയ്ക്കാന് നാട്ടിയിരിക്കുന്ന വെട്ടുകല്ലിനടുത്തു വെച്ച് അവിടെ മണ്ണില് കമിഴ്ന്നടിച്ചു വീണ് പ്രാര്ത്ഥിച്ചു. വിളക്കു വെയ്ക്കാന് എണ്ണ വാങ്ങാന് പൈസയും കൊടുത്ത് രഘുവിന്റെ വീട്ടുകാരോടും മാപ്പു പറഞ്ഞ് കരഞ്ഞപ്പോള് മാത്രമാണ് മേലുവേദന പോയത് എന്നാണ് രഘു പറഞ്ഞിരുന്ന കഥ. അത് ശരിയായിരുന്നോ എന്തൊ, എന്തായാലും ഞാനും ജയപാലനും അതു വിശ്വസിച്ചു. ആ കറുകയിലകളുടെ എരിയുന്ന മധുരം മുഴുവന് ഒരു രുചിമുകുളങ്ങളെയും ത്രസിപ്പിക്കാതെ ഉണങ്ങി വീണു പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു.
 |
| വൈലോപ്പിള്ളി |
പ്രീഡിഗ്രിയ്ക്കു പഠിച്ച മലയാളം ടെക്സ്റ്റിലായിരുന്നു വൈലോപ്പിള്ളിയുടെ സര്പ്പക്കാട് എന്ന മറ്റൊരു പ്രസിദ്ധ കവിത വായിച്ചത്. രാമായണം കത്തിയ്ക്കണമെന്ന് കേശവദേവ് പറഞ്ഞപോലൊരു കത്തിയ്ക്കല് . അന്ധവിശ്വാസത്തിന്റെ സര്പ്പക്കാടിന് കവി തീയിടുന്നു. രഘുവിന്റെ പറമ്പില് പാമ്പുകളെയൊന്നും കണ്ടിരുന്നില്ല എന്നു പറഞ്ഞില്ലേ, അതുപോലെ തന്നെയായിരുന്നു ഏറെ അകലെയല്ലാത്ത വൈലോപ്പിള്ളിയുടെ കലൂരിലെയും അനുഭവം. ഒരു പാമ്പിനെയും കണ്ടില്ല. ഒരു മഞ്ഞച്ചേര മാത്രം ഇഴഞ്ഞു മറഞ്ഞു. ചേര എലിയെ പിടിയ്ക്കുമെന്ന കഥ അവിടെ നില്ക്കട്ടെ. എലിയ്ക്കും വേണം ജീവിയ്ക്കല്.
കൃഷ്ണമൃഗത്തെ വേട്ടയാടിയതിന് സല്മാന് ഖാന് ശിക്ഷ വിധിച്ച മയിസ്രേട്ടേമ്മാന് വീട്ടിപ്പോയി കുളിച്ച് ടീവി കണ്ടു രാത്രി ഡിന്നറിന് ചപ്പാത്തീടൊപ്പം മട്ടന് ചാപ്സ് കഴിയ്ക്കുമ്പോള്, ജീവന്റെ പ്രൈസ് ടാഗ് പലതിനും പലതാണോ സര് എന്നു
ചോദിയ്ക്കാതെങ്ങനെ?
ഇടശ്ശേരിയുടെ കുറ്റിപ്പുറം പാലത്തിനും ബഷീറിന്റെ ഭൂമിയുടെ അവകാശികള്ക്കും മുമ്പ്, ഗ്രീന്പീസ് മസാലയ്ക്കും മുമ്പ്, എന്വയോണ്മെന്റലായി ചില ആളുകള് മെന്റലാവുന്നതിനും മുമ്പ്, അതിനെല്ലാം മുമ്പ് തുടങ്ങിയതല്ല്ലേ സര് ഈ
 |
| ബഷീര് |
ഇതിനെ അനന്തം വാസുകീ ശേഷം പത്മനാഭശ്ച കംബലം ശംഖപാലം ധൃതരാഷ്ട്രം തക്ഷകം കാളിയം നമഃ എന്ന ഒരു പ്രാര്ത്ഥനയുമായും കൂട്ടിക്കെണമെന്നില്ല. ചൂടില്ലേ പന്നഗത്തെ, ശരി തവ കണവന് പാമ്പിലല്ല കിടപ്പൂ എന്നു മുന്നേറുന്ന ഉമാരമാസംവാദവും പഠിയ്ക്കണമെന്നില്ല. പശുവിന് പാലിനോളം ക്രൂരമായ നോണ്-വെജ് സാധനമുണ്ടോ? അതുകൊണ്ടല്ലേ ഇപ്പോള് വെജിറ്റേറിയന്സിനെ കടത്തിവെട്ടുന്ന വേഗന്സ് എന്നാരു വര്ഗം രൂപപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്? [ഡെയറി ഉത്പ്പന്നങ്ങള് കൂടി ഉപേക്ഷിക്കുന്ന കടുംവെജ് ഫാന്സാണ് വേഗന്സ്].
ഭാര്യവീട്ടിലെ ഒരു തിരുവോണത്തിന് തൂശനിലയില് ചിക്കന് കറി, ചെമ്മീന് കറി, ചാള വറുത്തത് എന്നിവയും ഉണ്ടായിരുന്നു . ഒന്നും ദഹിയ്ക്കാതിരുന്നില്ല.
ചിങ്ങമാസത്തില് തന്നെയാണ് നാഗപഞ്ചമി എന്നു കേട്ടിരിക്കുന്നു. ഫാര് ഈസ്റ്റില് പാമ്പ് ഒരു സ്വാദിഷ്ട വിഭവമാണെന്നും കേട്ടിരിക്കുന്നു. നൂറും പാലും എന്ന വാര്ഷിക ചടങ്ങിന് അലങ്കരിക്കുന്ന കവുങ്ങിന്പൂക്കിലകളും വഴിപാടായി നിവേദിക്കുന്ന കരിക്കും പഴവും ഒരു സര്പ്പവും ഭക്ഷിക്കാറില്ലന്നും അറിവു വെച്ചിരിക്കുന്നു.
 |
| പുള്ളുവന് പാട്ടുകാര് |
- ജീവിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നത് കഴിഞ്ഞ അമ്പതോളം വര്ഷമായി ലക്ഷക്കണക്കിന് മലയാളികളുടെ വിധിയാണ്. അതില് അടുത്ത കാലത്തൊന്നും വലിയൊരു മാറ്റമുണ്ടാകും എന്ന് പറയാന് ധൈര്യമില്ല. അപ്പോള് ആ വിധിയുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നതായിരിക്കും ബുദ്ധി. കേരളത്തിന്റെ വൈവിധ്യം അനുഭവിച്ചറിയാന് ഈ മണ്ണും ഈ കാലവും വിനിയോഗിക്കാം. മുളകിട്ടു മാത്രമല്ല മീന് വെയ്ക്കുന്നത് എന്ന് മനസ്സിലാക്കാം. കുടമ്പുളി എന്നു കേള്ക്കുമ്പോള് വായ പൊളിയ്ക്കാതിരിയ്ക്കാം. [കഴിയ്ക്കാന് വേണ്ടി വായ പൊളിയ്ക്കാം]. കണ്ണൂര്ക്കാരുടെ തീര്ത്താല് തീരാത്ത പാചകവിധികളിലൂടെ - 
- സഞ്ചരിയ്ക്കുമ്പോള് തിരുവിതാംകൂറുകാര് അച്ചടിച്ചു വിട്ട പാചകക്കുറിപ്പുകള് മാത്രമല്ല കേരളം എന്നറിയാം. തിരുവിതാംകൂറുകാരുടെ അധ്വാനവും ബുദ്ധിയും സ്ഥിരോത്സാഹവും അറിയാനുള്ള ആഗ്രഹവും വളരാനുള്ള വൈഭവവും കണ്ടുപഠിച്ച് മാതൃകയാക്കാം. മണപ്പുറത്തുകാരുടെ ബിസിനസ് സീക്രട്ട് എന്താണെന്ന് അടുത്തറിയാം. ഇതിനെല്ലാം ഗള്ഫിലല്ലാതെ വേറെ എവിടെ അവസരം?
